Вяртанне [entries|archive|friends|userinfo]
Уладзімер В.

[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

жыццёвае [Jan. 31st, 2010|10:17 pm]
[Current Music |Детідетей]

Злавіў ізноў сябе на думцы: якое ж чалавечае жыццё прадказальнае. Нібыта гляджу з боку на свайго ўнутранага Сізіфа: вось ён падкаціў камень амаль да верха, зараз спыніцца на імгненне і пакоціцца уніз.
LinkLeave a comment

вандроўкі [Jan. 25th, 2010|06:59 pm]
Быў на Каляды ў Камбоджыі і Малайзіі. Думаю, не напісаць ці мне справаздачу? У байнэце аб гэтых краінах многа не пішуць.



Link9 comments|Leave a comment

"В мире художников" [Jan. 24th, 2010|07:32 pm]
Не, Вінсэнт ван Гог не адразаў сабе вуха. Гэта гісторыя - лухта, як і плёткі, што адрэзанае вуха ван Гог прэзэнтаваў прастытутке.
Насамрэч гэта мастак Поль Гаген адсёк палову ван гогавага вуха. Адсёк выпадам шпагі, бо надакучулі бясконцыя маналогі Вінсэнта. Ван Гог і Гаген былі суседзямі па дому ў мясэчку Арль.
Такі варыянт мне падабаецца больш, і павагі да абодвух пабольшала.
Link1 comment|Leave a comment

літаратурнае [Dec. 26th, 2009|02:33 pm]
"Пранойя" В. Марціновіча - нармальнае чытво. Гэта не шэдэўр высокага мастацтва, але не слухайце зайздросьлівых рэцэнзіянтаў, кніжка адназначна вартая пары вечароў.
Нібыта прашпацыраваў па Карла Марла.
LinkLeave a comment

Simon Johnson, 'The Quiet Coup', The Atlantic Magazine (II) [Dec. 16th, 2009|01:00 am]
[Tags|, , , , ]

Пачатак
Стаць Бананавай Рэспублікай


Па глыбіні ды раптоўнасці амерыканскі эканамічна-фінансавы крызіс ашаламяна нагадвае часы, якія мы нядаўна назіралі на ўзнікаючых рынках (і толькі там): Паўднёвая Карэя (1997), Малайзія (1998), Расея ды Аргентына (раз-пораз). Тады сусветныя інвестары баяліся, што краіна ці ейны фінансавы сектар ня зможа выплаціць горы доўгу, а таму нечакана пераставалі выдаваць пазычанні. І кожным разам гэты страх спраджваўся, як у выпадку з банкамі, якія не атрымалі даўгавую адтэрміноўку, а таму не маглі выплочваць па доўгу. Вось што 15 верасня прывяло
Lehman Brothers да банкруцтва, і да высыхання ўсіх крыніцаў капіталу для фінансавага сектару ЗША. Як і ў крызісах на ўзнікаючых рынках слабасць банкаўскай сістэмы адгукнуліся рэхам на астатняй эканоміцы, і такім чынам спрычынілася да вострых эканамічных сутаргаў і цяжкасцяў для мільёнаў людзей.
Але існуе яшчэ больш глыбокае і трывожнае падабенства: інтарэсы бізнес элітаў – у выпадку ЗША гэта фінансісты – ігралі галоўную ролю ў стварэнні крызісу, з прыхаванай дзяржаўнай падтрымкай яны ажыццяўлялі ўсё велічэйшыя і велічэйшыя спекуляцыі, пакуль не прыйшоў немінучы крах.

Read more... )
LinkLeave a comment

Simon Johnson, 'The Quiet Coup', The Atlantic Magazine (І) [Dec. 16th, 2009|12:57 am]
[Tags|, , , , ]
[Current Mood |accomplished]

There is only one party in the United States, the Property Party... and it has two right wings: Republican and Democrat. Republicans are a bit stupider, more rigid, more doctrinaire in their laissez-faire capitalism than the Democrats, who are cuter, prettier, a bit more corrupt—until recently... and more willing than the Republicans to make small adjustments when the poor, the black, the anti-imperialists get out of hand. But, essentially, there is no difference between the two parties.

Gore Vidal, 1977 via
scholar_vit

Прапаную вашай увазе першую частку артыкулу Саймана Джонсана, сёння прафесара МІТ, а ў мінулым галоўнага эканаміста Міжнароднага Валютнага Фонду (сакавік, 2007 – жнівень, 2008). “Маўклівы пераварот” мае больш за 1.5 міліёнаў спасылак за 6 месяцаў, яго доўгі час абмяркоўвалі ўсе – ад анархістаў да цэнтрыстаў, ад прыхільнікаў laissez faire да сацыялістаў. Аўтар параўноўвае сёняшні крызіс у ЗША з нярэдкімі эканамічнымі землятрусамі на так званых “узнікаючых рынках” [emerging markets] і на аснове свайго досведу выказвае думку, што ЗША мусіць ліквідаваць фінансавую алігархію, якая блякуе неабходныя рэформы, інакш эканамічнае выздараўленне немагчымае.

Таксама блог Саймана Джонсана “The Baseline Scenario можна знайсці па наступнай адрэсе http://baselinescenario.com/


Сайман Джонсан (Simon Johnson), "Mаўклівы пераварот"

Ніхто ня сустракае цябе з распасцёртымі абдымкамі – гэта першае, пра што хутка даведваешся на працы ў МВФ. Звычайна твае “кліенты” прыходзяць, калі прыватны капітал іх ужо пакінуў, калі рэгіянальныя гандлёвыя партнёры ня здолелі працягнуць крапчэйшую вяроўку, калі адчайныя спробы пазычыць у такіх магутных сяброў, як Кітай ці Еўразвяз, праваліліся. Вы – заўсёды самы апошні ў чарзе ў модны клуб.
Канешне, у гэтым вінаватая спецыялізацыя МВФ – казаць тое, чаго ягоныя кліенты чуць не жадаюць. На пасадзе галоўнага эканаміста ў 2007-2008 гадах я высоўваў малапрыемныя патрабаванні мноству замежных афіцыйных асобаў. І нават ускосна я ўсведамляў эфект ціску МВФ, калі супрацоўнічаў з урадамі Усходняй Еўропы, якія моцна цярпелі пасля 1989 году, і з прыватным сектарам у Азіі і Лацінскай Амерыцы падчас крызісаў канца 1990 – пачатку. 2000. За той час я непасрэдна наглядзеўся на сталы прыток афіцыйных асобаў з Украіны, Расеі, Тайланду, Інданезіі, Паўднёвай Карэі і інш.; яны цягнуліся ў фонд, калі абставіны станавіліся жорсткімі і ўсё астатняе пацярпела няўдачу.
Read more... )

LinkLeave a comment

мараль [Dec. 12th, 2009|10:59 pm]
Рынак усё чалавечае ў жыцці забіў... Да рэформы такая траўка былаХоць-якая, розная )
Link1 comment|Leave a comment

(no subject) [Nov. 23rd, 2009|10:59 pm]
Тут дождж і вецер.
Прышчапіўся ад тыфу,
Гляджу на мапу.
LinkLeave a comment

Slavoj Zizek, '20 Years of Collapse' [Nov. 22nd, 2009|10:29 am]
New York Times, 9/11/2009

Славой Жыжак, “Дваццаць Гадоў Калапса(у)”

Сёння адзначаецца дваццацігоддзе разбурэння Берлінскай Сцяны. У роздумах над тымі падзеямі агульнапрынята падкрэсліваць іхнюю чароўную прыроду: здавалася, мара спраўдзілася, камуністычныя рэжымі разваліліся як картачныя хаткі, і свет раптам перамяніўся такім чынам, што было б неверагодна ўсяго некалькі месяцаў назад.
Тым ня менш, калі дым грандыёзнасці аксамітных рэвалюцыяў быў раз’веяны новай дэмакратычна-капіталістычнай рэчаіснасцю, людзі адрэадагавалі з непазбежным расчараваннем, якое вылілася ці то ў настальгію па “добрых старых” часах пры камунізме ці то ў правы нацыяналістычны папулізм, а часам і ў запозненае аднaўленнe анты-камуністычнай параноі.
Read more... )
Link2 comments|Leave a comment

Інтэрвію В.Морт амерыканскаму час. 'Poets & Writers' (Частка ІI) [Nov. 20th, 2009|10:28 am]

Частка І

Яшчэ да 2005 года, калі ў Беларусі выйшла ейная першая кніга “Я тонкая як твае вейкі”, Морт стала сенсацыяй ў якасці выканаўца сваіх вершаў. Па характары яна стрыманая з людзьмі, але ж на сцэне яна дамінуе, а яе постаць, здаецца, расце з кожным радком: ступні нібы ўкарэньваюцца ў сцэну, вочы замарожваюць слухачоў, голас насычаны, экспрэсіўны, гучны як у трубы. Далёка разнесліся чуткі пра ейнае майстэрства, і хутка ўжо яна была запатрабаваная на літаратурных вечарынах па ўсёй Эўропе. У 2004 годзе ў Славеніі яна была ўзнагароджаная Крыстальнай Валенсіяй за лепшы выступ. Пазней Франц Райт пабачыў яе на фестывалі ў Ірлядзкім Галвэі, там ён павярнуўся да Алісон Гранукі, якая потым стала агентам Морт у ЗША, і прамовіў: “Яна заварожвае.”

Read more... )



Link2 comments|Leave a comment

Інтэрвію В.Морт амерыканскаму час. 'Poets & Writers' (Частка І) [Nov. 20th, 2009|10:26 am]

Часопіс “Poets & Writers” (May/June, 2008)

Аўтар Kevin Mance

Ты ня мусіш нікому пра гэта казаць: справа В. Морт

Ня гледзячы на cваю далікатную фігуру, Вальжына Морт умее есці. Ва ўкраінскай рэстарацыі “Вясёлка” ў Іст Віладж [1] Морт ажыццяўляе напад на місак з супам, кошык з чорным хлебам, талерку з мяснымі пелеменямі, старанна абмазанымі смятанай, і, напрыканцы, на кавалак пірага “А Ле Мод”. Усё гэта яна адпраўляе ў рот з небывалым задавальненнем, што падказвае мне: наталяе яна не толькі свой страўнік, але і нешта яшчэ. Дваццацішасцігадовая паэтка з Беларусі, якая цяпер жыве ў Александрыі, штат Вірджынія, схільная да рэдкіх прыступаў тугі па Бацькаўшчыне, якія на шчасце могуцьмець палегчаныя, калі не залечаныя, рэгулярнымі ўліваннямі баршчу ды галубцоў.

“Пасля пераезду ў ЗША я зразумела, што культура ды агрыкультура ідуць поруч,” кажа Морт, чый амерыканскі дэбют “Factory of Tears” – збор вершаў на беларускай мове і іхнім перакладамі на ангельскую, выйшаў у красавіку ў амерыканскім выдавецтве “Купэр Кэньён Прэс”. Пераклад выканалі пулітцэраўскі лаурат [2], паэт Франц Райт і ягоная жонка, Элізабет Олькерс Райт. “Немагчыма пражыць бяз страваў, да якіх прызвычаілася. Мне настолькі іх не стае, што нічога – кнігі, кіно, нічога – ня можа замяніць іх.”

Read more... )

Працяг Інтэрвію
LinkLeave a comment

Славой Жыжек, “Кожнаму паводле сквапнасці іхняй” [Nov. 15th, 2009|05:17 pm]

Прапаную Вашай увазе тэкст Славой Жыжэка, надрукаваны ў часопісе "Harper's" у кастрычніку 2009 г.. Беларускаму чытачу ён будзе цікавы разважаннямі аб сучасным становішчы капіталізму, амерыканскай палітычнай барацьбе і ролі звычайнага працаўніка y такіх умовах.



Славой Жыжек, “Кожнаму паводле сквапнасці іхняй”

З кнігі “First as Tragedy, Then as Farce” [Verso]

Падчас фінансавага крызісу 2008 года адзіным сапраўдным сюрпрызам сталася лёгкасць, з якой была ўспрынятая ідэя непрадказальнасці ўсіх падзеяў. Узгадайма дэманстрацыі, якія на працягу апошняга дзесяцігоддзя суправаджалі паседжанні Міжнароднага Валютнага Фонду і Міравога Банку: скаргі пратэстоўцаў складаліся ня толькі з агульных антыглабалізацыйных матываў (узрастаючай эксплуатацыі краінаў Трэцяга Свету і г.д.), але і з таго,што банкі стваралі ілюзію росту, гуляючыся з не-існуючымі грошамі, і як усё гэта прывядзе да краху. Ня толькі эканамісты Пол Кругман (Paul Krugman) і Джозэф Сцігліц (Joseph Stiglitz)[1] папярэджвалі аб будучай небяспецы і тлумачылі, што тыя, хто абяццаў бесперапынны рост, насамрэч не разумеюць, што адбываецца перад іхнімі насамі. У 2000 годзе ў Вашынгтоне так шмат людзей прынялі ўдзел у дэманстрацыі супраць небяспекі фінансавага калапсу, што горад мусіў мабілізаваць 3500 мясцовых паліцыянтаў. Слезацечны газ, збіццё і масавыя арышты былі гарантаваныя. Паліцыю выкарысталі, каб здушыць праўду.

Read more... )

LinkLeave a comment

гонар калекцыянера [Oct. 26th, 2009|09:39 pm]

Link1 comment|Leave a comment

саміт [Sep. 27th, 2009|01:57 pm]
А насамрэч удзельнікам беларускіх вулічных акцыяў яшчэ шанціць: у Менску мянты не страляюць гумавымі кулямі, снарадамі з слезацечным газам. І ў Лукі пакуль няма апошняга піску: гукавай гарматы.
Крыху рады, што жывы і не ў СІЗО.




Перазаражаюць стрэльбу з газам

яшчэ колькі фота з Пітсбурга )
Link3 comments|Leave a comment

(no subject) [Sep. 26th, 2009|12:10 am]
Хадзіў на мітынг супраць саміта "дваццаткі".
Пяліўся на анархістаў і нюхнуў слезацечнага газу.
Уразіла поўнае падабенства вулічных акцыяў тут і дома - выбары 2006-га, Чарнобылскія шляхі 90-х.
Дзяржава - галоўны вораг. Многа думаў.



Link7 comments|Leave a comment

разважаў [Aug. 30th, 2009|10:07 pm]
  калі вашую даму аблілі ў рэстарацыі віном, альбо шампанскім скажам, маеце абсалютнае права пакрыўдзіцца на ўстанову. Ці закаціць гучны скандал, калі пажадаеце. А вось калі даму аблілі півам - вінаваты ты сам, бо хто ж замаўляе ў рэстары півос...
Link1 comment|Leave a comment

перачытваю класіку [Aug. 27th, 2009|10:23 pm]

LinkLeave a comment

спад [Aug. 8th, 2009|01:18 pm]
  Эканамісты пачалі гарланіць, што спад скончыўся. Відаць, звычайныя людзі адчуюць гэта не хутка.

  

   farm3.static.flickr.com/2512/3800705063_dc752d95b5_b.jpg

LinkLeave a comment

"Дзве душы" [Jul. 14th, 2009|10:46 pm]
 Класікі ведалі ўсё, як ты не круці.

 
"Дужа псуець сабе кар'еру мужыцкі сын, калі не скора забываецца на хату бацькіну. Ташнуець тады немаведама чаго; у горадзе ходзіць, як непрыкаяны, а дамоў прыедзе - да працы ахвоты не маець. Так і прамарудзіць задарма жыццё сваё: ні богу свечка, а ні чорту чапяла, ні пан, ні нашчанец, мужыцкі брат".


LinkLeave a comment

гурт "Minsk" [Jul. 1st, 2009|09:20 pm]
[Current Music |Minsk]

  Хто слухае метал (ды хто і не), паслухайте новы амерыканскі гурт "Minsk".  Чувакі рубяць сур'ёзна, і  зараз знаходзяцца ў топах метал-чартаў.
  Апошні альбом завецца "З адгалоскамі ў руху каменя".  www.echoesinthemovementofstone.info/ -  з аўдыё.

 Чаму назваліся "Мінск"? Не ад балды. "Мінск апасля зруйнавання быў адбудаваны, нібыта Фенікс, што паўстаў з попелу. Мінск - гэта загадкавы збор супрацьлегласцяў"
У кропку!

Link3 comments|Leave a comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]

Advertisement