| (no subject) |
[Nov. 23rd, 2009|10:59 pm] |
Тут дождж і вецер. Прышчапіўся ад тыфу, Гляджу на мапу. |
|
|
| Slavoj Zizek, '20 Years of Collapse' |
[Nov. 22nd, 2009|10:29 am] |
New York Times, 9/11/2009
Славой Жыжак, “Дваццаць Гадоў Калапса(у)”
Сёння адзначаецца дваццацігоддзе разбурэння Берлінскай Сцяны. У роздумах над тымі падзеямі агульнапрынята падкрэсліваць іхнюю чароўную прыроду: здавалася, мара спраўдзілася, камуністычныя рэжымі разваліліся як картачныя хаткі, і свет раптам перамяніўся такім чынам, што было б неверагодна ўсяго некалькі месяцаў назад. Тым ня менш, калі дым грандыёзнасці аксамітных рэвалюцыяў быў раз’веяны новай дэмакратычна-капіталістычнай рэчаіснасцю, людзі адрэадагавалі з непазбежным расчараваннем, якое вылілася ці то ў настальгію па “добрых старых” часах пры камунізме ці то ў правы нацыяналістычны папулізм, а часам і ў запозненае аднaўленнe анты-камуністычнай параноі. ( Read more... )
|
|
|
| Інтэрвію В.Морт амерыканскаму час. 'Poets & Writers' (Частка ІI) |
[Nov. 20th, 2009|10:28 am] |
|
Частка І
Яшчэ да 2005 года, калі ў Беларусі выйшла ейная першая кніга “Я тонкая як твае вейкі”, Морт стала сенсацыяй ў якасці выканаўца сваіх вершаў. Па характары яна стрыманая з людзьмі, але ж на сцэне яна дамінуе, а яе постаць, здаецца, расце з кожным радком: ступні нібы ўкарэньваюцца ў сцэну, вочы замарожваюць слухачоў, голас насычаны, экспрэсіўны, гучны як у трубы. Далёка разнесліся чуткі пра ейнае майстэрства, і хутка ўжо яна была запатрабаваная на літаратурных вечарынах па ўсёй Эўропе. У 2004 годзе ў Славеніі яна была ўзнагароджаная Крыстальнай Валенсіяй за лепшы выступ. Пазней Франц Райт пабачыў яе на фестывалі ў Ірлядзкім Галвэі, там ён павярнуўся да Алісон Гранукі, якая потым стала агентам Морт у ЗША, і прамовіў: “Яна заварожвае.” ( Read more... )
|
|
|
| Інтэрвію В.Морт амерыканскаму час. 'Poets & Writers' (Частка І) |
[Nov. 20th, 2009|10:26 am] |
|
Часопіс “Poets & Writers” (May/June, 2008) Аўтар Kevin Mance Ты ня мусіш нікому пра гэта казаць: справа В. Морт Ня гледзячы на cваю далікатную фігуру, Вальжына Морт умее есці. Ва ўкраінскай рэстарацыі “Вясёлка” ў Іст Віладж [1] Морт ажыццяўляе напад на місак з супам, кошык з чорным хлебам, талерку з мяснымі пелеменямі, старанна абмазанымі смятанай, і, напрыканцы, на кавалак пірага “А Ле Мод”. Усё гэта яна адпраўляе ў рот з небывалым задавальненнем, што падказвае мне: наталяе яна не толькі свой страўнік, але і нешта яшчэ. Дваццацішасцігадовая паэтка з Беларусі, якая цяпер жыве ў Александрыі, штат Вірджынія, схільная да рэдкіх прыступаў тугі па Бацькаўшчыне, якія на шчасце могуцьмець палегчаныя, калі не залечаныя, рэгулярнымі ўліваннямі баршчу ды галубцоў. “Пасля пераезду ў ЗША я зразумела, што культура ды агрыкультура ідуць поруч,” кажа Морт, чый амерыканскі дэбют “Factory of Tears” – збор вершаў на беларускай мове і іхнім перакладамі на ангельскую, выйшаў у красавіку ў амерыканскім выдавецтве “Купэр Кэньён Прэс”. Пераклад выканалі пулітцэраўскі лаурат [2], паэт Франц Райт і ягоная жонка, Элізабет Олькерс Райт. “Немагчыма пражыць бяз страваў, да якіх прызвычаілася. Мне настолькі іх не стае, што нічога – кнігі, кіно, нічога – ня можа замяніць іх.” ( Read more... ) Працяг Інтэрвію |
|
|
| Славой Жыжек, “Кожнаму паводле сквапнасці іхняй” |
[Nov. 15th, 2009|05:17 pm] |
|
Прапаную Вашай увазе тэкст Славой Жыжэка, надрукаваны ў часопісе "Harper's" у кастрычніку 2009 г.. Беларускаму чытачу ён будзе цікавы разважаннямі аб сучасным становішчы капіталізму, амерыканскай палітычнай барацьбе і ролі звычайнага працаўніка y такіх умовах.
Славой Жыжек, “Кожнаму паводле сквапнасці іхняй”
З кнігі “First as Tragedy, Then as Farce” [Verso] Падчас фінансавага крызісу 2008 года адзіным сапраўдным сюрпрызам сталася лёгкасць, з якой была ўспрынятая ідэя непрадказальнасці ўсіх падзеяў. Узгадайма дэманстрацыі, якія на працягу апошняга дзесяцігоддзя суправаджалі паседжанні Міжнароднага Валютнага Фонду і Міравога Банку: скаргі пратэстоўцаў складаліся ня толькі з агульных антыглабалізацыйных матываў (узрастаючай эксплуатацыі краінаў Трэцяга Свету і г.д.), але і з таго,што банкі стваралі ілюзію росту, гуляючыся з не-існуючымі грошамі, і як усё гэта прывядзе да краху. Ня толькі эканамісты Пол Кругман (Paul Krugman) і Джозэф Сцігліц (Joseph Stiglitz)[1] папярэджвалі аб будучай небяспецы і тлумачылі, што тыя, хто абяццаў бесперапынны рост, насамрэч не разумеюць, што адбываецца перад іхнімі насамі. У 2000 годзе ў Вашынгтоне так шмат людзей прынялі ўдзел у дэманстрацыі супраць небяспекі фінансавага калапсу, што горад мусіў мабілізаваць 3500 мясцовых паліцыянтаў. Слезацечны газ, збіццё і масавыя арышты былі гарантаваныя. Паліцыю выкарысталі, каб здушыць праўду. ( Read more... )
|
|
|
| саміт |
[Sep. 27th, 2009|01:57 pm] |
А насамрэч удзельнікам беларускіх вулічных акцыяў яшчэ шанціць: у Менску мянты не страляюць гумавымі кулямі, снарадамі з слезацечным газам. І ў Лукі пакуль няма апошняга піску: гукавай гарматы. Крыху рады, што жывы і не ў СІЗО.

Перазаражаюць стрэльбу з газам
( яшчэ колькі фота з Пітсбурга ) |
|
|
| (no subject) |
[Sep. 26th, 2009|12:10 am] |
Хадзіў на мітынг супраць саміта "дваццаткі". Пяліўся на анархістаў і нюхнуў слезацечнага газу. Уразіла поўнае падабенства вулічных акцыяў тут і дома - выбары 2006-га, Чарнобылскія шляхі 90-х. Дзяржава - галоўны вораг. Многа думаў.

|
|
|
| разважаў |
[Aug. 30th, 2009|10:07 pm] |
|
калі вашую даму аблілі ў рэстарацыі віном, альбо шампанскім скажам, маеце абсалютнае права пакрыўдзіцца на ўстанову. Ці закаціць гучны скандал, калі пажадаеце. А вось калі даму аблілі півам - вінаваты ты сам, бо хто ж замаўляе ў рэстары півос... |
|
|
| "Дзве душы" |
[Jul. 14th, 2009|10:46 pm] |
Класікі ведалі ўсё, як ты не круці.
"Дужа псуець сабе кар'еру мужыцкі сын, калі не скора забываецца на хату бацькіну. Ташнуець тады немаведама чаго; у горадзе ходзіць, як непрыкаяны, а дамоў прыедзе - да працы ахвоты не маець. Так і прамарудзіць задарма жыццё сваё: ні богу свечка, а ні чорту чапяла, ні пан, ні нашчанец, мужыцкі брат".
|
|
|
| гурт "Minsk" |
[Jul. 1st, 2009|09:20 pm] |
Хто слухае метал (ды хто і не), паслухайте новы амерыканскі гурт "Minsk". Чувакі рубяць сур'ёзна, і зараз знаходзяцца ў топах метал-чартаў. Апошні альбом завецца "З адгалоскамі ў руху каменя". www.echoesinthemovementofstone.info/ - з аўдыё.
Чаму назваліся "Мінск"? Не ад балды. "Мінск апасля зруйнавання быў адбудаваны, нібыта Фенікс, што паўстаў з попелу. Мінск - гэта загадкавы збор супрацьлегласцяў" У кропку!
|
|
|
| хакей |
[Jun. 10th, 2009|09:51 pm] |
Памятаю, збіраўся пераязджаць у Пітсбург і ведаў, што жыць тут будзе маркотна. Адно цешыўся - у Пітсбурге самы лепшы ў свеце хакей. Так яно і атрымалася: ад мясцовай каманды НХЛ толькі пазмтыўныя эмоцыі і сапраўдная эстэтычная асалода. Заўтра фінал кубка Стэнлі. |
|
|
| Ляпіс |
[May. 28th, 2009|08:29 pm] |
Канцэрт Ляпісаў торкнуў. Міхалок крут, вялікі рышпект яму і дзякуй. Добра ім павандраваць па Паўночнай Амерыцы і прывезці дадому добрага настрою. |
|
|
| (no subject) |
[May. 12th, 2009|09:06 pm] |
па ўказе зверху зніклі данкіхоты але не застадіся мы адныя шчыльна і ўпэўнена-гламурна сусвет наш санчыпансы пакарылі
на двары шэрань нудныя заботы прачніся маладуха і не плач я зараз прыбяру на кухні посуд і прыйду ў ложак нам "Онегина" чытаць |
|
|
| вандроўкі |
[May. 5th, 2009|10:07 pm] |
Пакуль нашая хакейная зборная бажыць - цьфуцьфу перад заўтрашняй гульней! - я вандраваў у Ванкувар па працоўных справах. Менавіта там адбудуцца зімовыя Алімпійскія гульні ў наступным годзе. Мару пабадзяцца па Ванкуверы пад шафэ з беларускім шалікам вакол шыі, мару параўці "Беларусь - чэмпіён!", высунуўшыся па пояс з вакна машыны. Датаго ж Канада і Ванкувар дужа спадабаліся. Бачна, што людзі ўмеюць жыць і атрымліваць ад гэтага асалоду. |
|
|
| далёка |
[Mar. 21st, 2009|01:59 pm] |
звычайная лірыка
 ( памер )
|
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|